Τίτλος:	Αφγανός πρόσφυγας: Διαδρομή από την Καμπούλ στην Ευρώπη (2018–2019)
Εναλλακτικός τίτλος:	Afghan refugee: From Kabul to Europe (2018–2019)
Επίπεδο εγγραφής:	Έργο ολοκληρωμένο
Πρωτότυπο υλικό:	ReMMi / Προφορικές μαρτυρίες προσφύγων (2015–2019) ReMMi / Oral testimonies of refugees (2015–2019)
Εξειδίκευση τύπου :	Συνέντευξη  Πρωτότυπο υλικό Προφορική μαρτυρία
Γλώσσα:	Αγγλικά; Ελληνικά; Φαρσί
Δημιουργός:	ReMMi Project
Συντελεστής:	Άλλη ιδιότητα: Lomani, Nassim Researcher: Pistikos, Ilias
Τόπος δημιουργίας:	Διαδυκτιακά; Online
Χρονολογία:	2024-11-09
Περιγραφή:	Η συνέντευξη καταγράφει την προσωπική μαρτυρία ενός άντρα αφγανικής καταγωγής, ουζμπεκικής εθνότητας, για την αναγκαστική φυγή του από το Αφγανιστάν, το προσφυγικό του ταξίδι και την πορεία του έως την απόκτηση καθεστώτος πρόσφυγα στην Ελβετία. Το 2018 αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του μαζί με τη γυναίκα και τα πέντε παιδιά του, μετά από σοβαρούς κινδύνους για τη ζωή του, μεταξύ των οποίων και η δολοφονία του αδερφού του. Περιγράφει ότι οι πολιτικές συνθήκες δεν του επέτρεψαν να εγκαταλείψει τη χώρα με νόμιμο τρόπο, οδηγώντας τον στην παράτυπη μετακίνησή του μαζί με την οικογένειά του. Ακολουθεί μια εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη διαδρομή μέσω Πακιστάν, Ιράν και Τουρκίας, με τη βοήθεια διακινητών. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αντιμετωπίζει κακουχίες, έλλειψη νερού, απειλές, ακόμη και περιστατικό απαγωγής για λύτρα, ενώ η οικογένεια διασχίζει βουνά με τα πόδια υπό ακραίες καιρικές συνθήκες και ζει σε άθλιες συνθήκες αναμονής. Ύστερα από δεκαέξι αποτυχημένες προσπάθειες να φτάσει στην Ιταλία, κατευθύνεται προς την Ελλάδα. Περιγράφει το πέρασμα στη Λέσβο ως τραυματικό, καθώς η βάρκα τους ναυαγεί, επικρατεί πανικός και ένα παιδί χάνει τη ζωή του. Στη συνέχεια παραμένει για περισσότερο από έναν χρόνο στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας, τις συνθήκες του οποίου χαρακτηρίζει απάνθρωπες, κάνοντας λόγο για βία, ελλείψεις βασικών αγαθών και πλήρη ανασφάλεια. Αντιπαραβάλλει τις εμπειρίες αυτές με τις προσδοκίες που είχε για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκφράζοντας βαθιά απογοήτευση από την πραγματικότητα που συνάντησε. Μετά από τρεις απορρίψεις του αιτήματος διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα και δύο εντολές απέλασης, μετακινείται μόνος του στην Ελβετία, αφήνοντας την οικογένειά του πίσω για τρία χρόνια. Τελικά επανενώνονται και αποκτούν καθεστώς πρόσφυγα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Μόρια αναφέρει ότι εργάστηκε εθελοντικά ως διερμηνέας σε ιατρική δομή του καταυλισμού και ίδρυσε την οργάνωση Wave of Hope, γνωστή και ως «Αφγανικό Σχολείο της Μόριας», μέσω της οποίας ανέπτυξε εκπαιδευτικές δράσεις για πρόσφυγες. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στις πολιτικές διαχείρισης του προσφυγικού από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και στη στάση κρατικών φορέων και μεγάλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, ενώ διαχωρίζει την εμπειρία του στη Μόρια από τη συνολικά θετική εικόνα που διατηρεί για πολλούς κατοίκους της Λέσβου. The interview records the personal testimony of an Afghan man of Uzbek ethnicity concerning his forced displacement from Afghanistan, his refugee journey, and his path to obtaining refugee status in Switzerland. In 2018, he was forced to leave his country together with his wife and five children following serious threats to his life, including the murder of his brother. He explains that the political circumstances did not allow him to leave Afghanistan through legal means, forcing him and his family to undertake an irregular journey. He recounts an extremely difficult and dangerous route through Pakistan, Iran, and Turkey with the assistance of smugglers. During the journey, he experienced severe hardship, lack of water, threats, and even an incident of kidnapping for ransom, while his family crossed mountains on foot under extreme weather conditions and endured extremely poor living conditions while waiting to continue their journey. After sixteen unsuccessful attempts to reach Italy, he eventually headed to Greece. He describes the crossing to Lesvos as traumatic, explaining that their boat capsized, panic ensued, and a child lost his life. He then spent more than a year at the Moria Reception and Identification Centre, whose conditions he characterizes as inhumane, citing violence, shortages of basic necessities, and a complete lack of security. He contrasts these experiences with the expectations he had of Europe as a place of democracy, the rule of law, and respect for human rights, expressing profound disappointment with the reality he encountered. Following three rejections of his application for international protection in Greece and two deportation orders, he travelled alone to Switzerland, leaving his family behind for three years. They were eventually reunited and granted refugee status. During his stay in Moria, he states that he volunteered as an interpreter at the camp's medical facility and founded the Wave of Hope organization, widely known as the Afghan School of Moria, through which he developed educational initiatives for refugees. He also expresses strong criticism of migration management policies implemented by Greece and the European Union, as well as of the conduct of state authorities and major non-governmental organizations, while distinguishing his experience in Moria from the overall positive impression he retains of many residents of Lesvos.
Οργανώσεις:	Wave of Hope 2.0 Wave of Hope 2.0
Θέμα:	Ασφάλεια Security Γλώσσα Language Διαμονή Accommodation Δικαιοσύνη Justice Εκπαίδευση Education Εργασία Occupation Έρευνα Research Κοινωνία Society Μετανάστευση Migration Πολιτική Politics Υποστήριξη προσφύγων και μεταναστών Support of refugees and migrants Θεσμικές ρυθμίσεις Institutional arrangements
Τοπική κάλυψη:	Αφγανιστάν Afghanistan Πακιστάν Pakistan Ιράν Iran Τουρκία Turkey Ιταλία Italy Ελβετία Switzerland Καμπούλ Kabul Λέσβος Μόρια Lesvos Moria Λέσβος Μυτιλήνη Lesvos Mytilene Λωζάνη Lausanne
Χρονική κάλυψη:	2016- 2018
Λέξεις-Κλειδιά:	Βία; Violence; Απελάσεις; Deportations; HotSpot; HotSpot; Γλωσσική ταυτότητα; Language identity; Υποδομές; Infrastructures; Προσφυγικό καθεστώς; Refugee status; Διεθνής προστασία; International protection; Υπηρεσία ασύλου; Asylum service; Αρχή προσφύγων; Appeals authority; Άσυλο; Asylum; Εκπαιδευτικές δραστηριότητες; Educational activities; Μη τυπική εκπαίδευση; Non - formal education; Εκπαίδευση ενηλίκων; Adult education; Ένταξη; Integration; Εργασιακές σχέσεις; Working relationships; Ερευνητικό πρόγραμμα; Research project; Υποδοχή; Reception; Οικογενειακή επανένωση; Family reunification; Μεταναστευτική πολιτική; Migration policy; Συνθήκες διαβίωσης; Living Conditions; Κοινωνικές σχέσεις; Social relations; Αφίξεις; Arrivals; Βάρκες; Boats; Γεωγραφική κινητικότητα; Geographical mobility; Διακινητές; Traffickers; Ναυάγια; Shipwrecks; Θάνατοι; Deaths; Σύνορο; Border; Ανθρώπινα δικαιώματα; Human rights; Ακτιβισμός; Activism; Πόλεμοι; Wars; Οικογένεια; Family; Παιδιά; Children; Ηγεσία κοινοτήτων; Community leaders; Συνηγορία; Advocacy
Εναλλακτικός δικτυακός τόπος:	https://waveofhope.org
Δικαιούχος πνευματικών δικαιωμάτων:	Αρχείο της Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Κρίσης στο Αιγαίο Archive of the Refugee and Migration Crisis in the Aegean ReMMi Project ReMMi Project
Άδεια χρήσης:	Αναφορά Όχι Παράγωγα Έργα Μη Εμπορική Χρήση
Σημειώσεις :	Η συνέντευξη αποτελεί μέρος του ερευνητικού προγράμματος Récits des Mobilités et des Migrations (RéMMi), με επιστημονικό υπεύθυνο τον Yvan Gastaud (Université Côte d’Azur), και ειδικότερα του WP7: Mémoire des «évènements de 2015-16» des réfugiés Afghans et Syriens dans la mer Égée, το οποίο υλοποιείται από την Ευφροσύνη Πλεξουσάκη (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) και τη Swanie Potot (URMIS – Unité de Recherche Migrations et Société). Οι συνεντεύξεις του έργου διερευνούν τις εμπειρίες ανθρώπων με προσφυγικό και μεταναστευτικό υπόβαθρο, εστιάζοντας στην αναχώρηση, στο προσφυγικό ταξίδι, στις συνθήκες υποδοχής και στην πρώτη συνάντηση με την Ευρώπη, και πραγματοποιούνται δια ζώσης ή διαδικτυακά, με ή χωρίς διερμηνεία, ενώ καταγράφονται ψηφιακά με ηχογράφηση ή οπτικοακουστική εγγραφή. This interview forms part of the research project Récits des Mobilités et des Migrations (RéMMi), led by Yvan Gastaud (Université Côte d’Azur), and more specifically of WP7: Mémoire des « évènements de 2015–16 » des réfugiés Afghans et Syriens dans la mer Égée, coordinated by Efrosini Plexousaki (University of the Aegean) and Swanie Potot (URMIS – Unité de Recherche Migrations et Société). The interviews explore the experiences of people with refugee and migrant backgrounds, focusing on their departure, refugee journeys, reception conditions, and first encounters with Europe. They are conducted either in person or online, with or without interpretation, and are digitally recorded as audio or audiovisual interviews.
Διάθεση ψηφιακού τεκμηρίου:	Μερική
Εμφανίζεται στις Ομάδες Τεκμηρίων:	4.2.3 Μη-Ελληνικές ΜΚΟ/ Συλλογικότητες 4.2.1 Τοπικές ΜΚΟ/ Συλλογικότητες 3.4.1 Ανθρωπιστικές υποδομές 2.1.2 Ακτιβιστές 1.7.3 Απελάσεις 1.7.1 Άσυλο 1.6.1 Κινητοποιήσεις προσφύγων και μεταναστών 1.5.1 Εκπαίδευση προσφύγων και μεταναστών 1.4.2 Δομές φιλοξενίας 1.4.1 Κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης (ΚΥΤ/Hotspots) 1.3.5 Εγχώριες μετακινήσεις 1.3.4 Trafficking 1.3.3 Αναχωρήσεις 1.3.2 Αφίξεις 1.3.1 Ταξίδι 1.2.2 Μαρτυρίες προσφύγων και μεταναστών 1.2.1 Ιστορίες ζωής προσφύγων και μεταναστών 1.1.5 Οικογένειες προσφύγων και μεταναστών 1.1.4 Ασυνόδευτοι ανήλικοι 1.1.3 Ευάλωτες ομάδες 1.1.1 Εθνοτικές ομάδες